Depressie in een minuut...

Hai iedereen...

Zit ik dan weer. Terug in het claustrofobie-kamertje in Oxford... Het korte weekje in NL is als de wiederweerga voorbij gegaan. Voordat ik er erg in had en het erg kon vinden, zat ik alweer in het vliegtuig terug naar het Verenigde Koninkrijk. Om mijn intrek te nemen tussen de lawaaierige Italianen en Midden Oosten mensen. Ik hou het maar op temperament. Bijkomstig voordeel is dat ik niet meer in groundschool zit en zij wel... En ik weet hoe groundschool is.. Dus als ze na veelvuldig vragen nog hun giegeltje niet willen houden, laat ik binnenkort mijn luchtalarmpje wel afgaan na een avondje stappen ofzo.

Terug naar fijne herinneringen. Na een zeer warm welkom op schiphol, vorige week maandag, door mijn lieveling, papi chulo en zeer verrassend maar ook zeer welkom van Guido, Robert Jan de Zakenman met zijn Jet en Chrissie, lekker huiswaarts gekeerd met Majo om met een dikke, vette jetlag de nacht in te luiden, ding dong, half 4 en klaar wakker...

De volgende dag lekker in bed liggen stinken en even met Karmen bij gekletst die mijn winterjas langs kwam brengen. Want die was wel weer nodig vergeleken met Goodyear...

Nacht daarna, half 5, klaar wakker. Tfuuuuuu. Dan maar weer het laptoppie erbij en chatten met mede klas- en lotgenoten. Bleek dus niet de enige met een jetlag te zijn.

Weer een dag en nacht voorbij... Pff, gaat weer lekker rap zo. Majo helaas weer naar het werk, evenals mijn maatjes. Gelukkig hadden we Karmen nog. Die zich ook gedroeg als een jetlag toen ik haar belde. Samen even Arnhem ingegaan om nieuwe schoenen te scoren voor onder mijn uniform. Mijn huidige, die al niet meer huidig zijn omdat ik ze in Goedjaar heb weggegooid, waren helemaal op. De neusjes waren zo droog en vaal als een hondje die zich niet zo lekker voelt, dit vanwege de walk-arounds tijdens de vliegtuigchecks. Enfin, na een rondje stad geen schoentjes kunnen scoren. Ondertussen uitkijken naar het bezoek van Luuk en Annemiek 's avonds. Die had ik in juni niet kunnen zien, toen tikte het klokje ook al 2x zo vlug. Erg gezellig gehad met ze 's avonds.

Daarna lekker bedje in met de fijne gedachte dat Majo lekker vrij was vanaf nu. Ik kreeg een verrassing! Oeeeh spannend!! Heb al 2 hints gekregen. Hint 1: Zand erover. Hmm zal wel Scheveningen wel zijn!? Nee? Oh. Hint 2: Wie slaapt vangt geen vis... Ja overduidelijk Scheveningen?! Nee. Ok, denk niet dat ik dit ga raden. In bed lekker verder blijven gissen. Half 2 's nachts. Klaarwakker!! Lijkt er dus niet beter op te worden. Misschien ligt het wel aan het feit dat ik vanmiddag onbedoeld een uiltje begon te knappen op de bank, met mijn bammetje nog op schoot en na twee uur kwijlend wakker werd. Ja ik slaap heel sexy. Enfin, dan maar even 5 uur lang naar het plafond kijken en uiteindelijk de laptop er weer bij. Geen klasgenoten dit keer. Ik was erg blij voor ze.

Donderdag alweer... Ging de tijd maar zo snel als ik steeds niet in NL was... Nog maar een keer de stad in. Dit keer met de zus van Karmen, mijn meisje dus. Weer een paar schoenen proberen te vinden. Dezelfde winkels in, met hoop op beter. Plots komt Majo aanzetten met een mooi paar... Huh? Iets over het hoofd gezien gister? Nee, net binnen gekomen vandaag deze ochtend. Uiteindelijk dus een paar lederen muiltjes rijker.

Het was middag, op naar mijn verrassing! De garmin was mijn hintmachine dit keer. Neem afslag Apeldoorn... Ja dit zegt mij dus echt helemaal niks... Neem afslag Apeldoorn/Teuge... Teuge?? Hey wacht eens even, daar staat 'jouw' vliegtuig Majo! (Tuurlijk ben ik trots op Majo en dit is niet als reclame bedoelt, maar voor degene die dit lezen en er niet van weten, Majo heeft het ontwerp gedaan voor een oud passagiers-vliegtuig die omgevormd is tot luxe hotelsuite. En met luxe, bedoel ik luxe (sorry Majo:-)) Dat was dus mijn verrassing!! Een overnachting in het vliegtuig!! Supertegekgaaf natuurlijk. Majo had lekker sushi mee genomen. Daar hebben we ons 's avonds lekker tegoed aan gedaan. Daarna lekker de sauna in en fris in bed een film gekeken en de nacht in gegaan.

8uur, wakker door de wekker!! Huh?? Waar is mijn jetlag?? Waarschijnlijk is ie blijven liggen in het ongeveer achtduizend euro kostende bed... Dat had ik dus even nodig!! Vanuit bed de luikjes voor het raam open getrokken en de opstijgende vliegtuigen naast ons gade geslaan. Mooi werk dit. Badjasje aan, het uitgebreide ontbijt nuttigen en ondertussen het bad vol laten lopen. Wat een leven!! Ondertussen tikte het klokje rap door en kwam zondag snel weer aanzetten... Niet aan denken, eerst even genieten!

Na een heerlijke ochtend richting de backcorner (achterhoek). En na een gezellig weerzien met pappa en mamma Garritsen de stad in om de boy boys weer te zien! Leuk leuk, maar waar blijft die tijd toch?!! Gewoon maar 3 boys even goed kunnen spreken. Vond dit niet erg gaaf...

Zaterdag... Pff, morgen weer naar de UK!! Mag hopen dat er iets mis gaat bij Schiphol, zodat ik verplicht moet blijven. Zou geen straf zijn! De zaterdag ingevuld met een bezoek in Lichtenvoorde, Heidi verrast bij de kaasboer en onverwachts maar erg leuk een drankje mee gedronken. (Heidi je gezicht was goud waard! Die van de kaasboerin trouwens ook!) en het huis van Ted&Merel bezocht en Ted&Merel zelf natuurlijk ook!

Zaterdagavond, 18.45u. Ben je ook zo duf Majo? Heeeeel even op bed liggen TV kijken? Maar niet slapen he?! Nee nee. 19u, Jan Wilhelmus belt! Mmm ben benieuwd. Hey Sjoef, zin in iets leuks? Altijd. Moet je wel snel handelen oke? Uuuh oke. JOCHEM MEIJER OVER EEN UURTJE!! HEB 2 KAARTEN VOOR JULLIE (op de ADHD manier). Dus wij op een ADHD manier de kaarten opgehaald en uurtje later zaten we schaterlijk te lachen om Jochem. Wat een figuur.

Na Jochem bijna gedag gezegd te hebben, wat we niet durfden toen ie aan de bar stond, nog even goed bij gekletst met Jan Willem en mijn 'ik zit vast'-verhaal aan zijn broertje verteld. Op naar huus voor het laatste nachtje samen. Ik haat laatste nachtjes samen!!

Zondag, op tijd op. Moet papi, Arielle en de hondjes nog bezoeken voordat ik terug naar Schiphol ga!  Gezellig zoals altijd. Met lood in de bandjes naar Arnhem gereden, koffertje ingepakt hapje gegeten met Majo en op naar het vliegveld. Vloog om 21:05u pas.

Eenmaal in het vliegtuig, vertraging.. Oh misschien valt de vleugel er zo wel af, beter, kan ik blijven. Helaas... Na een beste trip, half 2 's nachts op mijn kamertje. Binnen 1 minuut een depressie gekregen waar je u tegen zegt... U. Koffertje uitpakken en slapen...

Wekkertje ging om 7u weer. Om half 9 melden, want dan begint de 'First Officers Fundamentals' week.

Nu, na 2 dagen Crew Resource Management, lig ik in mijn bedje mijn verhaal te doen. Allang weer gekeken voor vluchten terug naar NL :-) Dus kan me waarschijnlijk verheugen op een snelle terugkeer naar NL binnenkort. Even afwachten hoe de planning gaat lopen. Het schijnt dat je hier niet zo heel veel vliegt per week. Even tijdinvulling zoeken dus...

Maandag krijg ik mijn wings en mijn eerste 2 gouden strepen, ipv van mijn enige zilveren die ik nu heb! Kijk ik toch naar uit. Uiteindelijk doen we het allemaal voor de strepen! Ik zal wel proberen om daar wat foto's van de krijgen.

Zo, ik heb weer wat verveling op weten te vullen... Wat een verhaal...

Vertellen jullie mij nog hoe het met jullie gaat?

Veel liefs en kusjes van mij!

P.S.: Mijn adres is hetzelfde gebleven. Heb een nieuwe Engels GSM nummer:+447760929383.




Reacties 1

Papi Chulo 18-11-2009 09:32

Sjoerdie!
Lekker opgewekt verhaal. Je weet het ook elke keer weer met veel humor te brengen... . Depressie? En dan ga je me ook nog vragen naar alle ins en outs van een vliegtuigcrash in 1972 waar je niet blij van wordt... ;-) Als je vrijdag na de presentatie van deze case maar weer blij kunt zijn. 'k ga voor je zoeken.

KUS di papi

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer